مقدمه: ارتباط موثر پرستار با بیماران سالمند عامل مهمی برای رضایت بیمار، نتایج درمانی مطلوب و پیروی بیمار از توصیه های درمانی است. هدف این مطالعه تعیین دیدگاه پرستاران از موانع ارتباطی بین آنها و بیماران سالمند در بیمارستانهای شهر بندرعباس بود.روش کار: جمعیت مورد مطالعه این پژوهش مقطعی پرستاران شاغل در بیمارستانهای شهر بندرعباس بودند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای بود که موانع ارتباطی را در سه حیطه شامل موانع مربوط به پرستار، موانع مربوط به بیمار سالمند و موانع مربوط به محیط بیمارستان ارزیابی می کند. این پرسشنامه در اختیار 150 پرستار قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: میانگین سن افراد مورد مطالعه 30.1 سال با انحراف معیار 5.3 بود %27.7 .آنها مرد و %72.3 زن بودند. در خصوص موانع ارتباطی مربوط به پرستاران مواردی از جمله استفاده از اصطلاحات پزشکی، صمیمی نبودن با بیمار، رفتار رسمی و نداشتن نگرش دوستانه نسبت به بیمار مهم تر بودند. از موانع ارتباطی مربوط به بیماران سالمند مواردی از جمله عدم اعتماد به پرستار، خسته بودن، فراموشی موضوعات و داشتن مشکل شنوایی مهم تر بودند و در مورد موانع مربوط به محیط بیمارستان مواردی از جمله حضور بیماران وخیم و بدحال در بخش، سر و صدای محیط و قرار گرفتن در فضای ناآشنای بیمارستان مهم تر بود. در کل موانع ارتباطی مربوط به پرستاران و بیماران سالمند مهم تر از موانع ارتباطی مربوط به محیط بیمارستان بود (P<0.03).نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، تقویت مهارتهای ارتباطی و اصلاح نگرش آنها نسبت به بیماران سالمند، فراهم آوردن شرایطی از جمله کاهش سر و صدای محیط، استفاده از سمعک یا عینک، کنترل سر و صدا، روشنایی کافی و درجه حرارت مناسب، از مهمترین اقداماتی است که کادر مدیریتی بیمارستان باید انجام دهند.

هدف اصلی این پژوهش تبیین ابعاد اصلی عقلانیت­ ارتباطی هابرماس و بررسی موانع تربیت عقلانی مبتنی بر این نظریه است. این موانع در چهار سطح 1. کاربست 2. «نوع کنش» 3. کارکردهای مترتب با عقلانیت ارتباطی و 4. موانع موجود در سطح پایه یا زیست جهان تبیین شده­اند. برای پاسخ به سوالات پژوهش از روش توصیفی - تحلیلی استفاده شده است. یافته ها نشان دادند موانع موجود در بسط و برقراری تربیت عقلانی مبتنی بر دیدگاه هابرماس را می توان در سطوح چهارگانه ی باورها، رفتارها، کنش ها و ارزش ها دسته بندی کرد. بنابراین تأکید افراطی بر نسبیت معرفت و حقیقت، تأکید بر بازتولید رفتارهای مخدوش کننده عقلانیت­ ارتباطی و اشاعه کنش های ضد مفاهمه مهم ترین موانع هستند. این موانع نیز بر اثر فقدان مهارت های گفت وگویی، فقدان زمینه مشترک در ارتباط مبنی بر رابطه بین الاذهانی، اعمال باورهای سلطه جویانه، شدت و قوت بیشتری می گیرند. از سوی دیگر تلاش در برقراری مناسبات برابر و تأکید بر موجه سازی و صدق اطلاعات، پرهیز از مستعمره ساختن زیست جهان ارتباطی افراد، تأکید بر اشتراک آزادانه باورها و احساسات نیز ازجمله عواملی هستند که موانع ذکرشده را تعدیل می‎سازند.

این پژوهش با هدف شناسایی موانع بلوغ ارتباطی در سازمان های دولتی ایران، با مطالعه موردی سازمان جهاد کشاورزی استان آذربایجان غربی انجام شد. این پژوهش، کاربردی، با رویکرد ترکیبی و راهبرد اکتشافی بود. بخش کیفی ازطریق تحلیل مضمون و بخش کمی به روش توصیفی- پیمایشی انجام شد. جامعه آماری بخش کیفی، شامل خبرگان دانشگاهی و سازمانی بودند که با نمونه گیری هدف مند تعداد 16 نفر انتخاب شدند. در بخش کمی نیز تعداد180 نفر از کارکنان سازمان جهاد کشاورزی استان آذربایجان غربی با استفاده از فرمول کوکران و با روش نمونه گیری طبقه بندی شده نسبی، انتخاب شدند. برای تحلیل داده ها در بخش کیفی، از الگوی پیشنهادی براون و کلارک (2006) استفاده شد. در بخش کمی، برای سنجش روایی مضامین و شاخص های آنها از تحلیل عاملی تأییدی بهره گرفته شد. یافته ها نشان داد که موانع بلوغ ارتباطی شامل موانع فرهنگی و سازمانی، موانع مدیریتی و رهبری، موانع فرایندی و ساختاری، موانع فناورانه و زیرساختی و موانع روان شناختی و ارتباطی می باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که بلوغ ارتباطی در سازمان های دولتی می تواند به بهبود بهره وری، ارتقای نوآوری و افزایش اعتماد ذی نفعان منجر شود و با تقویت مهارت های ارتباطی و مدیریت مناسب ارتباطات، مدیران سازمان ها قادر خواهند بود موانع مدیریتی، فرهنگی و فرایندی را بهتر درک کرده و به انسجام و یکپارچگی بیشتری دست یابند.

پژوهش حاضر با هدف مطالعه موانع و راهکارهای ارتباطی موجود در برنامه درسی کاردانش با صنعت صورت گرفته است. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. روش گردآوری داده‏ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته تا اشباع داده‏ها با 9 نفر از اساتید دانشگاه و معلمان و دبیران آموزش‏وپرورش شهرستان خوی در سال 1399-1398 که به‏صورت هدفمند از قبل انتخاب شده بودند انجام شد. مصاحبه‏های ضبط‏شده به روش هفت مرحله‏ای کلایزی مورد تجزیه‏وتحلیل قرار گرفتند. تحلیل داده‏ها در این پژوهش نشان داد که موانع برنامه درسی کاردانش با صنعت شامل چهار مضمون عبارت‏اند از: مشکلات فرهنگی و ارزشی، مشکلات ساختاری و ارتباطی، مشکلات امکانات و منابع، مشکلات آموزشی و محتوای درسی. راهکارهای ارتباطی برنامه درسی کاردانش با صنعت شامل سه مضمون بهبود آموزش‏های مهارتی صنعت، بهبود ساختار سازمانی و بهبود ارتباط مدارس و صنعت، بهبود امکانات مدارس و انگیزه لازم یادگیرندگان و دانش‏آموزان بود.

فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در تمامی ابعاد فعالیت های روزمره کسب و کارها نفوذ کرده و رشد و توسعه آنها را تحت تاثیر قرار داده است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی موانع پذیرش فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی در کسب وکارهای خرد و متوسط گردشگری با تمرکز بر دفاتر خدمات مسافرتی کرج انجام شده است. این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی است و از نظر شیوه انجام پژوهش در زمره پژوهش های توصیفی-پیمایشی جای می گیرد. جامعه آماری این پژوهش شامل 90 دفتر خدمات مسافرتی شهر کرج است و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 73 مورد از دفاتر مذکور برآورد و پرسشنامه نزد آنان تکمیل گردید. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که عوامل محیطی، سازمانی، فنی، جنگ قیمتی رقبا، وب سایت های غیرکاربرپسند، فقدان زمان برای بهبود فعالیت های کسب و کار الکترونیک و فقدان تلاش های بازاریابی گسترده دارای تاثیر معناداری بر پذیرش فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی توسط دفاتر خدمات مسافرتی فناوری هستند.

زمینه و هدف: مراقبت از مددجویان در بستر برقراری ارتباط مناسب تحقق می یابد، بر اساس نتایج برخی تحقیقات موجود، پرستاران در برقراری یک ارتباط مناسب، ناموفق بوده و یکی از علل نارضایتی بیماران از پرستاران و سیستم مراقبتی نیز به همین مساله بر می گردد. مطالعه حاضر به منظور تعیین موانع به کارگیری مهارت های ارتباطی پرستاران از دیدگاه پرستاران و بیماران انجام شده است.روش بررسی: پژوهش حاضر، مطالعه ای توصیفی تحلیلی است. 90 پرستار و 45 بیمار به روش نمونه گیری آسان از دو بیمارستان دانشگاهی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1385 انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه ای خودساخته (بر اساس ارزش گذاری لیکرت) شامل موانع موجود در به کارگیری مهارت های ارتباطی در 4 طبقه (موانع مشترک بین پرستار و بیمار، مربوط به پرستار، مربوط به بیمار و مربوط به محیط) بود که برای دو گروه پرستاران و بیماران به صورت مجزا طراحی شد. جهت تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی مستقل) در محیط نرم افزار آماری  SPSS 12.0استفاده شد. سطح معنی داری 0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: نتایج نشان داد میانگین امتیاز داده شده توسط پرستاران به موانع مربوط به بیمار 3.24 و میانگین امتیاز داده شده توسط بیماران به موانع مربوط به پرستار 2.80 بوده است. در حالی که هر دو گروه موانع مشترک بین پرستار و بیمار را کمترین علت مشکلات ارتباطی پرستار - بیمار گزارش کرده بودند.نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه از آن جا که برقراری ارتباط مناسب با بیماران در جلب رضایت بیماران از مراقبت پرستاری نقش بسزایی دارد آموزش ضمن خدمت پرستاران در زمینه مهارت های ارتباطی و تشویق و نظارت بر اجرای مهارت های کسب شده پیشنهاد می گردد.

مقدمه: ارتباط موثر پرستار با بیماران سالمند عامل مهمی برای رضایت، نتایج درمانی مطلوب، و موانع ارتباطی در مقابل، سبب عدم پیروی بیمار از توصیه های درمانی و تاخیر در بهبودی می شوند که شناخت و برطرف کردن این موانع می تواند به ارتقای ارتباط پرستار و بیمار سالمند و کیفیت ارایه خدمات پرستاری بیانجامد. هدف از این مطالعه تعیین موانع برقراری ارتباط موثر با بیمار سالمند از دیدگاه پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان در سال 1397 می باشد. روش کار: مطالعه حاضر توصیفی-مقطعی از نوع تحلیلی در سال1397 در مراکز آموزشی درمانی استان گیلان انجام شد. تعداد 250 نفر پرستار واجد معیارهای ورود با روش نمونه گیری تصادفی نسبتی وارد مطالعه شدند. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه ی 30 سوالی موانع ارتباطی پرستار-بیمار بود. تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه 19 و با استفاده از آمار استنباطی شامل آزمون کولموگروف اسمیرنوف برای تعیین توزیع نرمال داده ها، و آزمون های ناپارامتریک من ویتنی یو و هبستگی اسپیرمن به دلیل نرمال نبودن توزیع نمونه ها با با سطح معناداری 05/0>p انجام شد. یافته ها: بیش ترین مانع ارتباطی پرستار-بیمار سالمند مربوط به حیطه ی ویژگی های شغلی پرستاران با میانگین نمره ی 93/3± 95/38 گزارش شد. عوامل محیطی (88/3± 78/38)، عوامل فردی-اجتماعی (12/4± 40/32) و شرایط بالینی (60/2± 60/15)، به ترتیب موانع ارتباطی بودند که پرستاران تاکید بیش تری بر آنها داشتند. هم چنین ارتباط آماری معناداری بین میانگین نمره کل موانع ارتباطی پرستار-بیمار سالمند با سن (007/0=r) و حیطه ی شرایط بالینی با متغیر سن (003/0-=r)، و نیز حیطه های فردی-اجتماعی و شرایط بالینی به ترتیب با متغیر های جنس (003/0=p) و وضعیت تاهل پرستاران (041/0=p) به دست آمد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه ی حاضر، پرستاران بیشتر بر مشکلات حرفه ای تمرکز داشته و اهمیت کمتری به دیگر عوامل به عنوان مانع ارتباطی با بیماران سالمند قایل شده اند. لذا موانع مربوط به محیط و شرایط کاری پرستاران باید هرچه سریعتر مورد توجه مسیولین پرستاری قرار بگیرد و در جهت برطرف نمودن آنها اقدامات لازم انجام شود.